Następna stacja by Taco Hemingway Lyrics Meaning – The Lyrical Odyssey Through Warsaw’s Metro
Lyrics
Rano kac dopiero przyszedł, gdy mijałem Wawrzyszew
Stale pijany, mijam stare Bielany
Stale nabuzowany, w starych ubraniach, stale zaspany
Jakbym był religijny, to bym poszedł na spowiedź
Ale mam kłopoty z Bogiem, myślę widząc Słodowiec
Powietrza wylot gdzieś przy metrze Marymont
Znów nie starczyło mi na wydech, muszę wyjść na ląd
Jedząc kanapkę, strasznie mlaszcze chłopak
A to dopiero Plac Wilsona, chyba zaraz skonam
Artysta z teką myśli, że jest Matejką, a może Banksym
Ale brak mu wyobraźni, zaraz Dworzec Gdański
(Następna stacja) Ratusz Arsenał
Przedniojęzykowe “Ł”, ja cierpię katusze teraz
Zamykam oczy i wróżę, że to już Świętokrzyska
Wraz z kababem wsiedli ludzie, mieląc mięso w pyskach
(Następna stacja) litr wina i pół wódki
I sześć szlugów, byś palił i snuł smutki
(Następna stacja) litr wódki i pół wina
Koniec lipca, za chwilę już znów zima
Jak partyzant w tym smutnym jak pizda mieście
Kac gigant i pizza na tłustym cieście
(Następna stacja) w tym smutnym jak pizda mieście
Kac gigant i pizza na tłustym cieście
Słyszę grę na krześle, to musi być Centrum
Nawet nieźle, niech ktoś werbel mu kupi i wręczy mu
Męczy mnie ból, gdy mijam Politechnikę
Jakiś typ chce moje miejsce chyba, stoi i łypie
(Następna stacja) Pole Mokotowskie
Zakonnica zasmucona czyta słowo boskie
W wagonie głucha cisza, zaraz Metro Racławicka
Wszyscy trochę zaniedbani, każdy pas zaciska
Panowie bez żon, penisy ich świerzbią
Rozmawiają o kobietach, kiedy mijamy Wierzbno
Język spotyka zęby, a tam wina posmak
Ale to już ostatnia kropla, zaraz Wilanowska
Wyjść muszę, już nie mogę dłużej
Deszcze, burze od skroni po móżdżek, tu dopiero Służew
Już wiem, znowu nie uzupełniłem płynów
Butle wody wprawiam w ruch, synu, już Ursynów
Chyba fatalnie widzę, muszę ściąć włosy
Mam tego już naprawdę dosyć, mijam Stokłosy
Wczoraj demony, chyba piłem z nimi kielich
Błagały, żebym dzielił się z nimi, zaraz Imielin
A teraz bądźcie cisi jak jacyś mnisi z Shaolin
Bardzo mnie głowa boli, no słyszę, zaraz Natolin
I nagle wiem, że wpadłem w tarapaty
Ostatnia stacja, Kabaty
(Następna stacja) litr wina i pół wódki
I sześć szlugów, byś palił i snuł smutki
(Następna stacja) litr wódki i pół wina
Koniec lipca, za chwilę już znów zima
Jak partyzant w tym smutnym jak pizda mieście
Kac gigant i pizza na tłustym cieście
(Następna stacja) w tym smutnym jak pizda mieście
Kac gigant i pizza na tłustym cieście
Rodzina się pewnie modli i tęskni
Pewnie na pielgrzymce są u Matki Boskiej Licheńskiej
Bo ten melanż trwał mniej więcej ile Kongres Wiedeński
Ale wracam, łapię metro, stacja Dworzec Wileński
IPhone dzwoni, ale nie mam chęci na rozmowy
Stoi praska dziunia w stroju disco-barokowym
Teraz pociąg mija szybko stację Stadion Narodowy
Kupowało się tu GTA, no i Eminema album nowy
Centrum Nauki Kopernik
Chłopak w dredach trzyma plecak, w tym plecaku ma zielnik
Wciąż pijany, marihuany woń łagodzi skroń
Uśmiecham się doń, wychodzi jednak jakiś bezczelny
Akordeonista wsiadł na stacji Uniwersytet
Kocha grać cygańskie rytmy, ale lubi też krzyczeć
Daję mu dwa złote, bowiem również lubię muzykę
Choć w sumie wagon metra mu rujnuje akustykę
Metro Świętokrzyska
Wraz z kebabem wsiedli ludzie, mieląc mięso w pyskach
Jedna bestia, trza jej zdobyć sto pęset
Ostry sosik plami bluzę gdzieś przy Rondo ONZ
Mógłbym dobę tak się wgapiać w niego
Zwykła podróż metrem, ile tu jest wrażeń z tego
Ale koniec tej przejażdżki, muszę wyjść, znowu patrzeć w niebo
Ostatnia stacja, Rondo Daszyńskiego
(Następna stacja) litr wina i pół wódki
I sześć szlugów, byś palił i snuł smutki
(Następna stacja) litr wódki i pół wina
Koniec lipca, za chwilę już znów zima
Jak partyzant w tym smutnym jak pizda mieście
Kac gigant i pizza na tłustym cieście
(Następna stacja) w tym smutnym jak pizda mieście
Kac gigant i pizza na tłustym cieście
‘Następna stacja,’ which translates to ‘Next station,’ is not merely a stop on Taco Hemingway’s poetic journey; it’s a contemplative ride through the worn tracks of existence. With every verse akin to an underground pulse, we’re invited not just to observe but to feel the city’s heartbeat alongside Taco’s introspective and lyrically vivid imaginings.
Through the lens of a languid post-party lull, the artist turns a routine metro ride into a canvas of urban life and personal retrospection. Let’s delve into the layered track, unpacking its narrative of escapism, societal observation, and the confrontation with the self that comprises Hemingway’s subterranean odyssey.
Embarking on a Cultural Commute
More than a mere subway catalog, ‘Następna stacja’ becomes a litany of stations calling out like markers of time, setting the scene for Hemingway’s pre-dawn confessions. As a solitary figure among desolate carriages and drowsy passengers, he depicts a raw slice-of-life, the mundane journeying into the profound.
His observations stitch a narrative fabric so rich that the listener can almost smell the spilt coffee and worn leather seats—a vivid portrayal of a city in transit, each station a gateway to a different facet of Taco’s narrative, forming the patchwork of his metropolitan experience.
The Inescapable Vestiges of Nightlife
With relentless honesty, Hemingway causes a clash of the exuberant night with the sobering light of day, nursing the aftermath of indulgence. He paints a portrait of escapism, where fleeting pleasures meet the dawn, and the city’s stark reality stands waiting.
Recounting libations and the daze of smoke-filled rooms, Hemingway captures the pursuit to fill voids or to merely numb—a shared human endeavor. ‘Następna stacja’ serves as a metaphor for a never-ending search for something or somewhere that might ease the discomfort of day-to-day existence.
Decoding the Existential Subtext
Every stop on this journey doles out its own existential riddle—casual observations evolve into a poignant meditation on life’s impermanence and one’s own sense of purpose. The continuous roll call of stations serves as a reminder that life too keeps moving, indifferent to one’s internal turmoil.
Taco’s internal struggle with faith and meaning emerges between the lines—as stations pass, so do opportunities for introspection. Such a ride, laden with allusions, provokes a deeper understanding of Taco’s world view and possibly our own.
Echoing the Universality of Human Experience
Despite the personal undercurrents of ‘Następna stacja,’ its authenticity resonates universally, addressing social observations and the shared experiences of urban dwellers. The diverse passengers, from artists to ascetics, embody the collective human tapestry.
Through keen wordplay and imagery, Hemingway not only tells his story but reflects the audience’s own moments of vulnerability and introspection. In doing so, he creates a bridge between the pulsing soul of the metropolis and the internal machinations of an individual.
Quintessential Quotables: Lyrics that Linger
Taco Hemingway excels at embedding memorable lines throughout the song, offering listeners snippets to chew on well after the track ends. Phrases like ‘Jak partyzant w tym smutnym jak pizda mieście’ (‘Like a guerrilla in this sad as f*ck city’) resonate with their biting delivery and visceral imagery.
These lines aren’t just catchy; they’re crafted to encapsulate moments of striking sincerity—a blend of sharp wit and desolate sentiment that reveal Hemingway’s mastery over his artform and his ability to connect with listeners on a profoundly personal level.
